Grootspraak


Werpt u zich ook in de strijd?
Ik was steeds in de veronderstelling dat er criteria zouden komen voor toekenning van geld uit het stimuleringsfonds voor dorpen en wijken. Dat hoorde ik althans regelmatig voorbijkomen tijdens de dorpenrondes. Maar het is uiteindelijk gelukt: er kan worden geput uit het stimuleringsfonds. Zonder criteria. Waarom het dan zo lang moest duren? Geen idee! Nu kunnen inwoners allerlei ideeën indienen, mits de verenigingen van plaatselijk belang en wijkverenigingen het plan onderstrepen. Die ideeën kunnen tot begin november worden ingediend. Daarna kan de buit van een ton voor de resterend bijna twee maanden worden verdeeld. Daarvoor moet wel strijd worden geleverd, want tijdens een initiatievenmarkt worden de plannen kort gepresenteerd door de bedenkers. Die worden vervolgens door andere bedenkers van punten voorzien. Als het maar niet gaat als bij het Eurovisiesongfestival, waarbij tevoren bekend is wie de meeste punten krijgen: de nabijgelegen gebieden of waarmee vriendschappelijke banden worden onderhouden. Of krijgt niet het beste plan, maar degene die het best gebekt is de meeste punten? Of ben ik te wantrouwig? Als de gezamenlijke plannen minder dan 100.000 euro vergen, worden alle plannen gehonoreerd door het ontbreken van criteria.
Is er meer geld nodig?
Ach, het is zo 2016. Dan zit er nog meer geld in het stimuleringsfonds, oplopend tot 7,5 ton in 2018. Overigens: plannen waren en zijn er al volop dankzij de actieve bevolking. Als de plannen tezamen minder dan 100.000 euro vergen, worden alle plannen gehonoreerd. Is er meer geld nodig? Ach, het is zo 2016. Dan zit er dus nog meer geld in de pot.
 
‘Hier moej (niet) bij weezn’?
De slogan van VestingPop Coevorden was ‘Hier moej bij weezn’. Daar dacht niet iedereen zo over, want de kaartverkoop viel tegen. En of je met zo’n slogan Coevorden op de kaart zet.... Hoe het ook is: het afgelasten is niet leuk, zeker niet voor de organisatoren. Natuurlijk is dat een moeilijke beslissing. Wel vond ik het een kwalijke zaak, dat de organisatie de schuld min of meer bij de inwoners van Coevorden werd neergelegd door te concluderen dat er geen draagvlak was. Coevorden werd niet optimaal betrokken bij het festival, want de meeste werkzaamheden werden uitbesteed buiten de gemeentegrenzen. De eerste persconferentie werd gehouden in Oud-Avereest, zo’n dertig kilometer verderop. Ik was trouwens de enige mediavertegenwoordiger die daarbij aanwezig was.
Het was na Parkfestival Coevorden wellicht beter geweest om een paar jaar te wachten. Eén van de initiatiefnemers dacht er anders over en nam een andere compagnon -van buiten Coevorden- in de arm. Een aantal mensen ging op Facebook vreselijk tekeer over het genomen besluit en werd met name de organisator uit Coevorden werd publiekelijk terechtgesteld. Hoe boos je ook bent en dat je dat wilt uiten is begrijpelijk, maar of Facebook hiervoor is bedoeld? Ik vind een compliment aan de initiatiefnemer van de Facebookpagina ‘Gedupeerden VestingPop’ op z’n plaats. Hierop staat duidelijk: ‘Deze groep is niet bedoeld om je grieven te uiten’. Dat sprake is van boosheid snap ik best, maar de redelijkheid mag toch wel zegevieren?
Overigens was mijn voorgevoel goed. Ik heb een paar dagen tevoren voorspeld, dat het niet door zou gaan. Nee, niet iets om trots op te zijn. Wel een teken, dat het festival niet leefde.
 
Ik vraag me af of het lukt
Het is de bedoeling om meer inwoners bij de gemeente te betrekken. Er worden plannen ontwikkeld om dat voor elkaar te krijgen. Het is een loffelijk streven, maar eerlijk gezegd vraag ik me af of dat lukt. Een aantal mensen heeft wel een mening, maar die zie je nooit bij bijvoorbeeld een gemeenteraadsvergadering. Dat is geen verwijt, maar een constatering. Er is overigens wel een kleine groep die altijd aanwezig is. Aan de andere kant, zo’n raadsvergadering is niet meteen de aantrekkelijkste gelegenheid om kennis te maken met de gemeentepolitiek en de raadsleden. Zoals afgelopen week: de mensen van de EMCO moesten drie uur wachten voordat hun woordvoerder zijn zegje kon doen. Het is al wel meer gebeurd dat mensen op de publieke tribune heel lang moesten wachten. Het zou raadzaam zijn om heel flexibel het onderwerp naar voren te halen. Verder blijkt vaak, dat de interesse er is als het gaat om zaken, die de inwoners direct aangaan, zoals belastingen. Logisch, want dat betreft meteen de eigen portemonnee. Laatst las ik een reactie op de plannen aan de Parallelweg: ‘Heeft de gemeente Coevorden daar wel geld voor?’ Eh ja, want dat heeft alles te maken met de RSP-gelden, die vrijkwamen na het afblazen van de Zuiderzeelijn. Dat geld is namelijk geoormerkt. Coevorden moet zelf wel bijdragen, maar krijgt voor zaken rond het spoor wel bijna 29 miljoen. Daarvan wordt ook de spoorboog op het Europark bekostigd. Er zijn ook grappige voorvallen. Vorig jaar werd mij gevraagd wanneer het werk aan de singels begon. Waarop iemand anders -inwoner van de stad Coevorden- vroeg ‘Singels? Wat gaan ze met de singels doen dan?’
 
We moeten mee met trend
Het college wil de koopzondagen vrijgeven. Veel supermarkten zijn al open en zijn zeker niet van plan de deuren te sluiten gezien het aantal klanten op zondag. Uiteraard is het een prettige bijkomstigheid, dat ook veel mensen van buiten de gemeente Coevorden naar de winkels komen.Echter, niet alle kleine ondernemers zullen er blij mee zijn. Toch kan het niet anders: zij moeten mee met de trend, hoe hard dat dan ook klinkt. Een mogelijkheid is om op een ander tijdstip te sluiten.Maandagochtend? Maar dan is er markt, die overigens
Ik merk het bij mezelf, dat ik ervan uitga dat winkels geopend zijn. Heb ik op zaterdag of overdag gezien mijn werkzaamheden geen tijd voor boodschappen, dan ga ik op zondag. In Coevorden speelt bovendien nog de winkelsluiting op dinsdag mee. Die is momenteel om 17.00 uur terwijl de roep duidelijk aanwezig is om die gelijk te trekken met de andere dagen als de winkels om 18.00 uur sluiten. Of komt de koopavond op donderdag weer ter sprake? Of kunnen winkels ‘s morgens later open? Dat lijkt een mogelijkheid, maar dan ben je nog steeds zeven dagen met je winkel bezig. Het is een feit, die 24-uurs economie. Het inspelen op trends geldt trouwens ook voor anderen. Zoals bij de gemeente waar ook een omslag van denken gaande is. Of bij het bedrijfsleven waar de laatste jaren ook steeds meer een andere aanpak is. En moeten we met z’n allen niet meer werk met minder mensen doen in vergelijking met de gouden jaren? Toen waren er wellicht teveel mensen, maar de druk wordt wel steeds opgevoerd.
Of het er leuker op wordt, is maar de vraag. Er zijn uiteindelijk grenzen.
 
De toon die de muziek maakt
Het is altijd de toon die de muziek maakt. In Oosterhesselen is gestart met een valse toon, dat heeft gevolgen voor het hele verdere proces. De Klencke lag al gevoelig door de problematiek rond de jongeren, die er gehuisvest waren. Een voorzichtige benadering was daarom beter geweest. Plompverloren werd bekendgemaakt dat het COA er maximaal 700 asielzoekers wil opvangen. Inmiddels is duidelijk dat de meerderheid van het dorp niet zozeer tegen asielzoekers is, maar wel tegen het aantal. Het vertonen van een tekening met units rond De Klencke op de informatieavond, het slaan van piketpaaltjes in opdracht van het COA en de plaatsing van een unit op het terrein zorgen voor meer onrust, waarmee de initiatiefnemers steeds meer aan vertrouwen inboeten en met argusogen worden bekeken. Het college hield in september de Coevorden Verbindt-tour en benadrukte de kracht van de samenleving. Als je daarvan daadwerkelijk uitgaat, bereik je heel wat meer. Burgerparticipatie? Overheidsparticipatie? Samenwerking? De inwoners van Oosterhesselen voelen het alsof iets wordt opgelegd en dat niet naar hen wordt geluisterd. Het vertrouwen is weg. Emotie komt altijd om de hoek kijken. Helaas helde Sociaal Oosterhesselen in de laatste brief iets teveel over naar emotie. Er werd gesproken over investeringen in de stad Coevorden terwijl het 1800 zielen tellende Oosterhesselen net een nieuw dorpshuis van zeven ton heeft. Dit argument had beter achterwege kunnen blijven, dat is een heel andere discussie. Dit dorpshuis was trouwens een prima vergaderlocatie -tegen een leuke huurprijsgeweest in plaats van de voor één dag geplaatste unit op De Klencke.
 
Roep om duidelijkheid klinkt
Zo langzamerhand bereiken mij steeds meer berichten, waaruit blijkt dat verenigingen en andere organisaties duidelijkheid willen wat betreft de bezuinigingen. Al deze vrijwilligers willen nu wel eens weten wat de gevolgen zijn en welke werkzaamheden straks op hun schouders terechtkomen. Het ‘rommelt’ in stad en dorpen. Tijdens de dorpenrondes, waarop steeds een delegatie van het college van burgemeester en wethouders aanwezig is, wordt er altijd naar gevraagd. Een echt concreet antwoord komt er niet en er wordt verwezen naar de eigen initiatieven die kunnen worden voorgesteld aan de gemeente. Maar ja, hoe zit het met de financiën en kunnen vrijwilligers die extra taken allemaal aan? Er zijn verenigingen, die vrezen voor hun voortbestaan.
Ook is er niet echt duidelijkheid over het zogenoemde stimuleringsfonds, waarvan de plaatsen in de gemeente gebruik zouden kunnen maken. Zouden kunnen maken, ja. Want criteria zijn er niet. Eerst worden ideeën bekeken. Maar wat moet je indienen als je geen idee hebt van de (on)mogelijkheden? Sportverenigingen zijn inmiddels ook druk in gesprek met elkaar en zullen binnenkort ongetwijfeld van zich laten horen. Het jaar schrijdt voort en voor je het weet staan de bezuinigingen voor de deur.
Het college hield in september de Coevorden Verbindt-tour, die door veel organisaties is gewaardeerd. De inwoners willen best meedenken, maar waarmee?
Het college kreeg het voordeel van de twijfel en de mensen voelden zich gehoord. Nu is het toch echt tijd voor duidelijke stappen, want die positieve insteek dreigt te verdwijnen.

'Zij zijn groot en ik is klein'

Kent u de uitspraak van Calimero, het kuikentje met een eierdop op z’n kop, nog: ‘Zij zijn groot en ik is klein, en da’s niet eerlijk, o nee?’ Daar moest ik aan denken toen ik afgelopen week allerlei commentaren op Parkfestival Coevorden las. Er passeerden woorden de revue als ‘grootheidswaanzin’ en ‘het publiek is te klein voor dit soort evenementen’.

Nou, Parkfestival Coevorden is niet alleen voor de eigen inwoners, al is het natuurlijk mooi dat die er wel in groten getale waren. En dat die hebben genoten en waardering toonden. Het festival is ook voor degenen uit alle windstreken die de muziek van de artiesten waarderen. Laten we wel zijn: Landgraaf en Tiel (met Appelpop in hetzelfde weekend) zijn evenmin metropolen. Het gratis toegankelijke Appelpop trok wel ‘iets’ meer bezoekers (125.000) dan Coevorden, maar die zijn al wel 23 jaar bezig.
Bij Parkfestival Coevorden waren vooral lokale bedrijven betrokken. Die waren bovendien bereid om een duit in het zakje te doen als waardering voor het initiatief. Bepaalde zaken moesten wel door bedrijven van buitenaf worden geregeld, want het was geen kleine klus. Bovendien moet worden voldaan aan voorwaarden van het management voordat artiesten koers zetten naar welk festival dan ook.
En ja: er zijn onhandige beginnersfouten gemaakt, dat heeft de organisatie erkend. Een leer voor de volgende keer dus. Bovendien staan de beste stuurlui nog steeds aan wal. ‘Zij zijn groot en ik is klein’. Ik gebruik het festival als voorbeeld. Laten we ophouden met onszelf neer te zetten als stadje of gemeente waar niets te beleven is. Er is op alle fronten meer dan genoeg te beleven in de hele gemeente, gelukkig weten veel inwoners dat wel. Gooi de schroom van je af. Laten we eens trots zijn!